e-Wczasy

wczasy, wakacje, urlop

Szlak Mirachowski cz 2

22 czerwiec 2012r.

Znajdując się na terenie leśnictwa Mirachowo nie sposób ominąć rezerwat Kurze Grzędy. Rezerwat ten o powierzchni około 83 ha obejmuje malowniczo położone Jezioro Wielkie (o powierzchni 8,1 ha) i otaczający go las, rosnący na torfowisku z silnie rozwijającymi się zespołami torfowców. Na powierzchni jeziora miejscami występuje grążel, a przy brzegu niewielkie skupienia turzycy. Wśród poduszek torfowców, zalegających w przybrzeżnych partiach, występują także rośliny wyższe, np. obie wełnianki, żurawina, sporadycznie bagno zwyczajne. W miejscach nieco wyższych występuje bór sosnowy z bagnem zwyczajnym, typowym dla torfowisk przejściowych. Na wschodnim brzegu jeziora podany zespół zajmuje tylko wąski pas, duży natomiast obszar zajmuje utwór wysokotorfowiskowy z karłowatą sosną, bez bagna. Często spotykany jest tam chrobotek reniferowy, a z roślin wyższych — wełnianka pochwowata, rosiczka okrągłolistna, bażyna, żurawina i modrzewnica. Nazwa rezerwatu pochodzi od występujących w nim głuszców, największych przedstawicieli naszych ptaków łownych. Głuszec należy do rzędu kuraków i do rodziny kurakowatych. Dzięki gęstemu upierzeniu i bardzo skromnym wymaganiom co do pożywienia umie przystosować się do różnorodnego klimatu. Ziarna kwarcu, które znajdują się w muskularnym żołądku głuszca są mu niezbędne do "mielenia" pokarmu, który składa się z igliwia sosny, pędów i pączków innych drzew, jagód i nasion krzewów i drzew. W okresie godowym kogut śpiewa z niezwykłą zapalczy-wością swoje pieśni miłosne i zwabia w ten sposób samice. Przy wydawaniu niektórych tonów w czasie pieśni kogut nie słyszy ("głuchy jak głuszec"). Wykorzystują ten moment myśliwi. Ostatnio głuszec stał się bardzo rzadkim mieszkańcem w dawnych puszczach. Wymaga spokoju, o który teraz coraz trudniej w lesie. Ginie ostatni trubadur leśny. Drugim gatunkiem, któremu warto poświęcić kilka słów, jest żuraw. Ptak ten jest większy od bociana. Ma upierzenie popielate, a końce skrzydeł czarne. W czasie lotu szyję ma wyciągniętą jak bocian. Stado leci kluczem i wydaje głośne, charakterystyczne dźwięki, zwane klangorem. Żuraw żyje na rozległych bagnach, torfowiskach i wrzosowiskach, łąkach nad jeziorami, a nawet w wilgotnych, przerzedzonych lasach. Bardzo ciekawe są obyczaje żurawi. Znana jest czujność żurawi. Wiele legend krąży na temat ich tańców i pląsów. Zmiana na gnieździe w czasie wysiadywania jaj odbywa się z zachowaniem odpowiedniego ceremoniału, a wychowanie piskląt też zawiera wiele tajemnic. Prawdopodobnie samiec zabiera starsze pisklę i wychowuje osobno, matka zajmuje się wówczas młodszym o 2—3 dni pisklęciem i dopiero po kilku tygodniach łączy się cała rodzina. Przemawia za tym fakt, że pisklęta w pierwszym tygodniu są względem siebie bardzo wrogie. Żurawie odlatują od nas we wrześniu lub październiku do środkowej Afryki (nad B

ocena 4,5/5 (na podstawie 4 ocen)

Kartuzy, wypoczynek, Żukowo, Gdańsk